Abstract
Mazkur maqolada she’riy sanʼatlarning janrlari va ularning oʻziga xos xususiyatlari o‘rganiladi. Sheʼriyat janrlari qadimiy anʼanalar va adabiy yo‘nalishlar asosida rivojlanib kelgan boʻlib, har bir janr o‘zining uslubiy, mavzuiy va badiiy xususiyatlari bilan ajralib turadi. Maqolada g‘azal, ruboiy, qasida, masnaviy, tuyuq kabi mumtoz janrlar hamda zamonaviy sheʼriyatga xos lirik, epik va dramatik janrlar tahlil qilinadi. Har bir janrning shakliy va mazmuniy jihatlari, ularning sheʼriyat taraqqiyotidagi oʻrni, milliy va xalqaro miqyosdagi ahamiyati yoritib beriladi. Ushbu maqola adabiyotshunoslikka qiziquvchilar, talabalar hamda sheʼriyatni chuqur o‘rganishni istagan keng kitobxonlar auditoriyasiga mo‘ljallangan.
References
Naim Karimov. “O‘zbek adabiyoti tarixi.” – Toshkent: O‘qituvchi, 2006.
2. Matyoqub Qo‘shjonov “O‘zbek mumtoz adabiyoti.”– Toshkent: Fan, 2010.
3. Dilmurod Quronov “ Adabiyotshunoslikka kirish.” – Toshkent: Akademnashr, 2012.
4. Izzat Sulton . Adabiyot nazariyasi. – Toshkent: O‘qituvchi, 2005.
5. Alisher Navoiy “ Mezon ul-avzon.” – Toshkent: G‘afur G‘ulom nomidagi nashriyot, 2011.
6. Abdugʻafur Rasulov “Badiiylik mezonlari.” – Toshkent: Fan, 2012.
7. Dilmurod Quronov “Adabiyot nazariyasi asoslari.” – Toshkent: Tafakkur, 2018.

This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.