Abstract
Ҳозирги вақтга келиб, бутун дунё илмий жамоатининг асосий мақсадларидан бири экологик барқарорлик ва хавфсизликни таъминлаш бўйича тадқиқотларни кенг миқёсда олиб боришдир, дея оламиз. Зеро, ҳозирги вақтда барқарор экологик вазиятни, атроф-муҳит мусаффолигини сақлаш ва табиий ресурслардан оқилона фойдаланишнинг муҳим субъектив омили бўлган экологик онгни шакллантириш, ривожлантириш ва юксалтириш, шунингдек “экология соҳасидаги ишларнинг аҳволини яхшилаш” долзарб аҳамиятга эга.
References
1.Ш.М.Мирзиёев. Танқидий таҳлил, қатъий тартиб-интизом ва шахсий жавобгарлик – ҳар бир раҳбар фаолиятининг кундалик қоидаси бўлиши керак. – Т.: Ўзбекистон, 2017.
2.И.А.Каримов. Ўзбекистон ХХI аср бўсағасида: хавфсизликка таҳдид, барқарорлик шартлари ва тараққиёт кафолатлари // Хавфсизлик ва барқарор тараққиёт йўлида. Т.6. – Т.: 1998.
3.М.Нўмонов. Исломда табиатга муносабат. –Т.: Мовароуннаҳр, 2011.
4.Ш.Отабоев, С.Мирвалиев ва Э.Турсунов – Экологияда маданият ва маънавият муаммолари. –Т.: Нишон ношир нашриёти, 2009 й.

This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.