Abstract
Mazkur maqolada Sofoklning “Shoh Edip” va Uilyam Shekspirning “Hamlet” tragediyalarida taqdir va inson irodasi muammosi qiyosiy-adabiy hamda falsafiy tahlil asosida o‘rganiladi. Tadqiqotning maqsadi antik va Uyg‘onish davri dunyoqarashlaridagi tafovutni aniqlash, tragediya janrida fatalizm va erkin iroda kategoriyalarining badiiy talqinini ochib berishdan iborat. “Shoh Edip”da taqdir ilohiy muqarrarlik sifatida talqin qilinib, inson kosmik qonun oldida ojiz mavjudot sifatida tasvirlanadi.
References
1. Shekspir, U. Hamlet. Abdulhamid Cho‘lpon tarjimasi. Toshkent, 1935. Cho‘lpon tarjimasidagi “Hamlet”ning aynan 1935 yilga oidligi o‘zbek teatr va tarjima tarixiga doir manbalarda qayd etiladi.
2. Sofokl. Shoh Edip. Asqad Muxtor tarjimasi. Toshkent: G‘afur G‘ulom nomidagi Adabiyot va san’at nashriyoti, 1979. Bu yil zamonaviy ilmiy maqolada bibliografik ko‘rinishda keltirilgan.
3. Normatova, Shoira. Jahon adabiyoti. Toshkent, 2008.
4. Umurov, Hotam. Adabiyotshunoslik nazariyasi. Toshkent, 2002. Bu yil adabiyotlar ro‘yxatida ko‘rsatilgan.
5. Sher, Abdulla. Estetika. Nafosat falsafasi. Toshkent: O‘zbekiston, 2014.

This work is licensed under a Creative Commons Attribution 4.0 International License.